മനുഷ്യരാശിക്ക് നിശ്ചലമാകേണ്ടി വന്നപ്പോൾ — കോവിഡ് കാലത്തെ രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ

കോവിഡ് മഹാമാരി ലോകത്തെ നിശ്ചലമാക്കിയ കാലത്ത് വരച്ച രണ്ട് ചിത്രങ്ങളാണിവ. മനുഷ്യന്റെ പ്രകൃതിയോടുള്ള ഇടപെടലും, അതിനുശേഷം മനുഷ്യൻ തന്നെ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന നിസ്സഹായതയും ഈ രണ്ട് ചിത്രങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ അവതരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ആദ്യ ചിത്രം ആമസോൺ കാടുകളിലെ മനുഷ്യനിർമിത കാട്ടുതീയെക്കുറിച്ചാണ്. കത്തുന്ന വനത്തിലൂടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി ഓടുന്ന ആനയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിന്റെ പേര് “Waiting for the Key” — “താക്കോലിനായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ”.

ഈ രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും, അവയ്ക്കുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ആശയം ഒന്നുതന്നെയാണ്:

മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനാണ്. എന്നാൽ ചില നിമിഷങ്ങളിൽ മനുഷ്യൻ തന്നെ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തിയുടെ മുന്നിൽ നിസ്സഹായനായി നിൽക്കേണ്ടിവരുന്നു.

കത്തുന്ന ആമസോണും രക്ഷപ്പെടുന്ന ആനയും

ആദ്യ ചിത്രത്തിൽ തീയിൽ അകപ്പെട്ട ഒരു ആമസോൺ വനമാണ് കാണുന്നത്. ചുവപ്പും ഓറഞ്ചും മഞ്ഞയും നിറഞ്ഞ തീജ്വാലകൾ ചിത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും വിഴുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

അതിന്റെ നടുവിലൂടെ ഒരു കറുത്ത ആന ഓടുന്നു.

ആന ഇവിടെ ഒരു മൃഗം മാത്രമല്ല.

പ്രകൃതിയുടെ പ്രതീകമാണ്.

മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ കാട് കത്തുമ്പോൾ, ആ തീയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ പ്രകൃതിക്ക് ഓടേണ്ടിവരുന്നു എന്ന ആശയമാണ് ചിത്രത്തിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

ആന ശക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ ആ ശക്തനായ ജീവി തന്നെ ഭയന്ന് ഓടുകയാണ്. അതിന് തീ അണയ്ക്കാനോ കാട് രക്ഷിക്കാനോ കഴിയില്ല. അതിന് ചെയ്യാനാകുന്നത് സ്വന്തം ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഓടുക മാത്രമാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചിത്രത്തിലെ ആനയുടെ ഓട്ടം ഒരു മൃഗത്തിന്റെ ഓട്ടമല്ല.

മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ പ്രകൃതി നടത്തുന്ന ഓട്ടമാണ് അത്.

തീയുടെ ചുവപ്പും ഓറഞ്ചും മഞ്ഞയും നിറങ്ങൾ നാശത്തെയും ചൂടിനെയും ഭീതിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ, ആനയുടെ ഇരുണ്ട നീല-കറുപ്പ് നിറം ആ നാശത്തിനിടയിൽപ്പെട്ട പ്രകൃതിയുടെ നിസ്സഹായതയെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കുന്നു.

ഒരു ചിത്രത്തിൽ നിന്ന് ആനിമേഷനിലേക്ക്

                  ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ആശയം പിന്നീട് ഒരു റിയലിസ്റ്റിക് ശൈലിയിലുള്ള ആനിമേഷൻ രൂപത്തിലേക്കും മാറ്റി.

ചിത്രത്തിൽ നിശ്ചലമായി കാണുന്ന ആനയുടെ ഓട്ടവും കാട്ടുതീയുടെ ഭീകരതയും ആനിമേഷനിൽ ചലനത്തിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ, അതിന്റെ വൈകാരികതയ്ക്ക് മറ്റൊരു തല കൂടി ലഭിക്കുന്നു.

ഒരു പെയിന്റിംഗിൽ ഒരു നിമിഷം മാത്രം കാണുന്ന ആനയുടെ ഓട്ടം, ആനിമേഷനിൽ തുടർച്ചയായ ചലനമായി മാറുന്നു.

കത്തുന്ന കാട്.

ജീവൻ രക്ഷിക്കാനുള്ള ഓട്ടം.

പിന്നിൽ പടരുന്ന തീ.

ഇവയെല്ലാം ചലനത്തിലാകുമ്പോൾ, ചിത്രം ഒരു ദൃശ്യപ്രസ്താവനയിൽ നിന്ന് ഒരു അനുഭവമായി മാറുന്നു.

പെയിന്റിംഗിൽ ഞാൻ പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ പറഞ്ഞ ആശയം, റിയലിസ്റ്റിക് ആനിമേഷനിലൂടെ കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള ഒരു ദൃശ്യാനുഭവമാക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.

“Waiting for the Key”

രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിന്റെ പേര് “Waiting for the Key”.

ഈ പേര് ചിത്രത്തിന്റെ അർത്ഥത്തെ കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ചിത്രത്തിൽ മൂന്ന് മനുഷ്യരൂപങ്ങൾ നിൽക്കുന്നു. അവരുടെ മുന്നിൽ മനുഷ്യൻ നിർമ്മിച്ച വാഹനങ്ങളും ചരക്കുകളും മറ്റ് വസ്തുക്കളും ചങ്ങലകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മുന്നിൽ ഒരു വലിയ താഴും കാണാം.

ഇവിടെ ആ താഴ് വെറും ഒരു പൂട്ടല്ല.

മനുഷ്യരാശി അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയുടെ പ്രതീകമാണ്.

കോവിഡ് കാലത്ത് ലോകം മുഴുവൻ ഒരുതരം വലിയ തടവറയായി മാറിയിരുന്നു. യാത്രകൾ നിർത്തി. വാഹനങ്ങൾ നിർത്തി. വ്യാപാരവും സാമൂഹിക ജീവിതവും നിശ്ചലമായി. മനുഷ്യർ വീടുകൾക്കുള്ളിൽ കഴിയേണ്ടിവന്നു.

എന്നാൽ ഈ ചിത്രത്തിലെ മനുഷ്യർ ആ താഴ് സ്വയം തുറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല.

അവർ താക്കോലിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്.

ആരാണ് ആ താക്കോൽ കൊണ്ടുവരുന്നത്?

ഇവിടെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ആശയം.

ലോക്ക്ഡൗൺ കാലത്ത് മനുഷ്യരാശി കാത്തിരുന്നത് ഒരു രക്ഷകനെ ആയിരുന്നു.

ആ അദൃശ്യമായ വൈറസിനെ ചെറുക്കാനുള്ള വാക്സിൻ കണ്ടെത്തുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനെ.

കോവിഡിനെ ചികിത്സിക്കാൻ ഫലപ്രദമായ മരുന്നോ ചികിത്സാരീതിയോ കണ്ടെത്തുന്ന ശാസ്ത്രലോകത്തെ.

മനുഷ്യരാശിയെ ഈ അടച്ചിട്ട ലോകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനുള്ള “താക്കോൽ” കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ലോകം.

അതിനാലാണ് ഈ ചിത്രത്തിന് “Waiting for the Key” എന്ന പേര് നൽകിയത്.

താഴ് തുറക്കാനുള്ള താക്കോൽ കൈവശമില്ലാത്ത മനുഷ്യർ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി കാത്തുനിൽക്കുന്നു.

അത് ഒരു സാധാരണ കാത്തിരിപ്പല്ല.

മനുഷ്യരാശിയുടെ പ്രതീക്ഷയുടെ കാത്തിരിപ്പാണ്.

ശാസ്ത്രജ്ഞൻ — അദൃശ്യ രക്ഷകൻ

കോവിഡ് കാലത്ത് ലോകം ശാസ്ത്രത്തിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി.

ആശുപത്രികളിലെ ഡോക്ടർമാരും നഴ്സുമാരും മുന്നിൽ നിന്ന് പോരാടുമ്പോൾ, ലബോറട്ടറികളിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ വാക്സിനും ചികിത്സയ്ക്കുമായി രാവും പകലും പരിശ്രമിച്ചു.

അവരെ കാത്തിരിക്കുന്ന കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരായിരുന്നു പുറത്തുണ്ടായിരുന്നത്.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ചിത്രത്തിലെ “താക്കോൽ” എന്ന പ്രതീകം.

താക്കോൽ ഒരു വസ്തു മാത്രമല്ല.

അത് അറിവിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

പ്രതീക്ഷയുടെ പ്രതീകമാണ്.

മനുഷ്യരാശിയെ വീണ്ടും സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന പരിഹാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

അതിനാൽ ചിത്രത്തിലെ മനുഷ്യർ ഒരു ജയിലിലെ തടവുകാരെപ്പോലെ മാത്രമല്ല.

അവർ ഒരു ഉത്തരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരാശിയാണ്.

ചന്ദ്രനും നീലാകാശവും

ചിത്രത്തിന്റെ മുകളിൽ വിശാലമായ നീലാകാശവും അതിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന പൂർണ്ണചന്ദ്രനും കാണാം.

താഴെ മനുഷ്യർ അടച്ചുപൂട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴും മുകളിൽ ആകാശം സ്വതന്ത്രമാണ്.

ചന്ദ്രൻ തന്റെ യാത്ര തുടരുന്നു.

പ്രകൃതി അതിന്റെ താളത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ ലോകം മാത്രം നിശ്ചലമായിരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ആകാശം ഇവിടെ നിരാശയുടെ പ്രതീകമല്ല.

അത് പ്രതീക്ഷയുടെ ഇടമാണ്.

താഴ് ഒരിക്കൽ തുറക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷ.

മനുഷ്യൻ വീണ്ടും പുറത്തിറങ്ങുമെന്ന പ്രതീക്ഷ.

ശാസ്ത്രം ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷ.

രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ — രണ്ട് കാത്തിരിപ്പുകൾ

ഈ രണ്ട് ചിത്രങ്ങളെയും ഇന്ന് ഒരുമിച്ച് കാണുമ്പോൾ അവയ്ക്കിടയിലെ ബന്ധം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി തോന്നുന്നു.

ആദ്യ ചിത്രത്തിൽ പ്രകൃതി മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഓടുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിൽ മനുഷ്യൻ തന്നെ രക്ഷയ്ക്കായി കാത്തുനിൽക്കുന്നു.

ആദ്യ ചിത്രത്തിൽ:

ആന ഓടുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിൽ:

മനുഷ്യൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.

ഒന്നിൽ പ്രകൃതി മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

മറ്റൊന്നിൽ മനുഷ്യൻ ഒരു അദൃശ്യ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ താക്കോലിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

ഇതാണ് ഈ രണ്ട് ചിത്രങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആശയം.

മനുഷ്യന്റെ ശക്തിയും നിസ്സഹായതയും

മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ അതിശയകരമായ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

കാടുകൾ വെട്ടിമാറ്റി.

നഗരങ്ങൾ പണിതു.

കടലുകൾ കടന്ന് സഞ്ചരിച്ചു.

അതിരുകൾ മറികടന്ന് സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ ഒരു സൂക്ഷ്മജീവി ലോകത്തിന്റെ സഞ്ചാരം നിർത്തിവെച്ചപ്പോൾ മനുഷ്യൻ സ്വന്തം വീടിനുള്ളിൽ തന്നെ നിശ്ചലനായി.

അത് മനുഷ്യന്റെ പരാജയമല്ല.

മറിച്ച്, മനുഷ്യന്റെ പരിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.

അതോടൊപ്പം ശാസ്ത്രത്തോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രതീക്ഷയുടെയും കാലം കൂടിയായിരുന്നു അത്.

“Waiting for the Key” എന്ന ചിത്രത്തിലെ മനുഷ്യർ പരാജയപ്പെട്ടവരല്ല.

അവർ കാത്തിരിക്കുന്നവരാണ്.

അവരുടെ മുന്നിൽ താഴുണ്ട്.

പക്ഷേ താക്കോൽ എവിടെയോ ഉണ്ടെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഒരാൾ അത് കണ്ടെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷ അവർക്കുണ്ട്.

കോവിഡ് കാലത്തിന്റെ ഒരു കലാപരമായ ഓർമ്മ

ഇന്ന് ആ ലോക്ക്ഡൗൺ കാലത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, ഈ ചിത്രങ്ങൾ ആ കാലത്തിന്റെ ഭയവും ആശങ്കയും പ്രതീക്ഷയും രേഖപ്പെടുത്തുന്ന വ്യക്തിപരമായ ഓർമ്മകളായി മാറുന്നു.

ഒരു ചിത്രം കത്തുന്ന പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

മറ്റൊരു ചിത്രം മനുഷ്യരാശിയുടെ കാത്തിരിപ്പിനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ഒന്നിൽ പ്രകൃതി രക്ഷപ്പെടാൻ ഓടുന്നു.

മറ്റൊന്നിൽ മനുഷ്യൻ രക്ഷയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

ആദ്യ ചിത്രത്തിന്റെ റിയലിസ്റ്റിക് ആനിമേഷൻ ആ ഓട്ടത്തിന് ചലനം നൽകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ചിത്രം ആ ഓട്ടത്തിന് ശേഷം മനുഷ്യൻ അനുഭവിക്കുന്ന നിശ്ചലതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, ഈ രണ്ട് ചിത്രങ്ങളും കോവിഡ് കാലത്തെ എന്റെ കലാപരമായ യാത്രയിലെ രണ്ട് നിമിഷങ്ങളാണ്.

ഒന്ന് ചോദിക്കുന്നു:

“പ്രകൃതിയെ നാം എവിടേക്കാണ് ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?”

മറ്റൊന്ന് ചോദിക്കുന്നു:

“നമ്മെ രക്ഷിക്കാനുള്ള താക്കോലുമായി ആരാണ് വരുന്നത്?”

ഒടുവിൽ, ഈ രണ്ട് ചിത്രങ്ങളും പറയുന്നത് ഒരേയൊരു കാര്യമാണ്:

മനുഷ്യൻ എത്ര ശക്തനായാലും, ചില നിമിഷങ്ങളിൽ അവന് ഓടാനോ വാതിൽ തുറക്കാനോ കഴിയില്ല. അപ്പോൾ അവശേഷിക്കുന്നത് — പ്രതീക്ഷയും, അറിവും, ശാസ്ത്രവും, രക്ഷകനായുള്ള  കാത്തിരിപ്പുമാണ്.